Gleba brunatna dystroficzna zajmuje ok. 7% użytków rolnych Polski. Charakteryzuje się słabą zawartością próchnicy (1,5–2,5%) i niską odpornością buforową (pH 4,5–5,5). Potencjał produkcyjny jest średni – plonowanie ogranicza niedobór fosforu, potasu i magnezu oraz okresowe susze. Kluczowe ograniczenia: słaba retencja wody, tendencja do zakwaszenia i łatwego ubitka po opadach.