Zachodnia kukurydziana stonka korzeniowa jest jednym z najbardziej destrukcyjnych szkodników kukurydzy, którego larwy żerują w glebie na systemie korzeniowym, prowadząc do tzw. efektu 'łabędziej szyi' oraz wylegania roślin. Dorosłe chrząszcze żerują na liściach, wiechach oraz znamionach kolb, co zakłóca proces zapylania i bezpośrednio redukuje plon ziarna. Gatunek ten rozprzestrzenia się bardzo efektywnie zarówno przez naturalne loty osobników dorosłych, jak i biernie poprzez handel materiałem roślinnym oraz transport kołowy. Ze względu na szybką adaptację do zmian w płodozmianie, stonka ta stanowi ogromne wyzwanie ekonomiczne w uprawie kukurydzy, wymuszając stosowanie zintegrowanych metod ochrony.